Alles over Oosterbierum
FrieslandWonderland Fries Nederlands

Alles over Oosterbierum

Oosterbierum

Oosterbierum ontstond in de achtste eeuw op een kwelderwal. Van de dorpen in de ‘Bouhoeke’ ligt het het dichtst bij de Waddenzee. De lange-afstands-wandelroute ‘Friese Kustpad’ loopt langs het dorp, maar Oosterbierum staat in Fryslân vooral bekend als start- of eindpunt van de Slachtemarathon. Die werd voor het eerst gelopen tijdens Simmer 2000, de grote reünie van Friezen over de hele wereld. De 42 kilometer lange tocht trekt duizenden deelnemers en toeschouwers en is een begrip geworden in Fryslân. Het eendaagse wandel- en hardloopevenement volgt de middeleeuwse Slachtedyk.

De oude Sint-Joriskerk vormt het middelpunt van het dorp. Op de toren staat een ridder te paard. Volgens een legende redde de ridder Joris een prinses na het doden van een draak. Als beloning vroeg Joris aan alle inwoners van het dorp om zich te laten dopen.
De kerk valt op door zijn vrij forse toren in het licht golvende akkerbouwlandschap. Naast het koor is in 1709 een consistorie gebouwd. Tijdens de restauratie in 2004 kwam er een bijzondere 14e eeuwse mozaïekvloer onder de planken tevoorschijn.

De grond rondom Oosterbierum is zeer geschikt voor tuinbouw en akkerbouw. In het glastuinbouw gebied ten noorden van het dorp worden onder meer orchideeën gekweekt. Bijzonder is de zorgkwekerij ‘Onder de Wadden’. In deze kwekerij werken mensen met een verstandelijke beperking.

Vanaf de zeedijk heeft u een prachtig uitzicht. Op een heldere dag zijn Terschelling en Vlieland zichtbaar.

© Doarpswurk

Historie van Oosterbierum

Oosterbierum ligt op de noordelijkste van de kwelderruggen die diagonaal door het noordwesten van Friesland lopen. Van de dorpenreeks van de ‘Bouhoeke’, de akkerbouwhoek, ligt Oosterbierum het dichtst bij de Waddenzee. ’s Zomers bloeit en groeit het gewas in de omgeving dat het een aard heeft en ’s winters lijkt Oosterbierum omgeven door een grijze zee van geploegde akkers, waaruit kloeke boerderijen oprijzen, waaronder het oude Haerdastate en de jongere Doniastate en Doumastate. Ten noorden van het dorp is een aantal glastuinbouwbedrijven te vinden. Ten westen loopt de oude binnendijk, de Slachtedyk, op de zeedijk uit.

Oosterbierum heeft een onregelmatig geplaatste en schilderachtige bebouwing waardoor bij de Haerdawei midden door het dorp scheve, pleinachtige ruimten zijn gevormd. Daarachter, vooral aan de noordoostzijde, heeft Oosterbierum zijn bescheiden naoorlogse uitbreidingen gekregen. Over een van die pleintjes voert een tweetal smalle straatjes naar de Buorren en de woonbuurt noordelijker, waar ook het grote dorpshuis, It Mienskar, staat.

Sint-Joris houdt dat alles bij elkaar. Deze in het noorden zeldzame heilige bekroont als windwijzer, een ridder te paard, de machtige kerktoren. Achter de toren staat een stevige kerk van romaanse oorsprong. Bij de recente restauratie is een zeldzame, kleurrijke mozaïekvloer uit de 13de eeuw aan het licht gekomen. De oostelijke partij, het koor met een sluiting die vijf zijden van een tienhoek laat zien, dateert mogelijk uit 1335. De kerk is in de 15de of 16de eeuw verhoogd waarbij toen nieuwe, grote vensters in de muren zijn aangebracht. Aan de zuidzijde is in 1709 naast het koor een consistorie tegen de kerk gezet. Aan de noordzijde zit de ingang in een merkwaardige neogotische poort. Binnen heeft de kerk bijzonder rijk en gaaf meubilair van preekstoel (1713), doophek, lezenaar, doopbekken en tekstborden, familiebanken en ook een orgelgalerij uit het begin van de 18de eeuw. Zelfs de kerkbanken kregen gesneden wangen en knoppen. Kerk en toren ogen stoer, een soort ingebouwde weerbarstigheid nabij de zee; van binnen is de Gregoriuskerk verrassend deftig.

Tekst: © NoordBoek - Peter Karstkarel • Foto: © Jan Dijkstra