In het zuidwesten van Friesland vind je veel klokkenstoelen. Vaak in kleine dorpjes waar het geld ontbrak om een kerk te bouwen. Deze klokkenstoel is een beetje aan het vervallen. Er staat notabene een bord bij dat je moet oppassen voor vallend puin.

Ouwe Syl (Oudebildtzijl) ligt aan het voeteneind van de Oudebildtdijk. Het dorp wordt gekenmerkt door de bijzondere bebouwing zowel op als langs de dijk. In het  centrum vind je een aantal bijzondere en monumentale gebouwen waaronder de voormalige kerk waarin nu het museum de Aerden Plaats gevestigd is. Bijzonder is ook de monumentale brug en het aanliggende dorpscafe.

Koehool is een klein buurtschap onder aan de Waddenzeedijk. Je komt het tegen als je bij Harlingen de Sédyk pakt. Je rijdt dan tientallen kilometers aan de voet van de dijk. Koehool is niet meer dan een paar huisjes, een bunker uit de tweede wereldoorlog en een standbeeld van een visserman die een mand met vissen draagt. Het beeld heet de "Waadfisker".  Je hebt bij Koehool een mooie parkeerplaats halverwege de dijk zodat je op de dijk kunt turen over het wad met Ameland aan de horizon. 

Op de Waddenzeedijk boven Holwerd staat de beeldengroep "Wachten op hoog water" van kunstenaar Jan Ketelaar. Het was een koude en winderige dag op 13 feb 2021 toen deze foto's laat in de middag werden gemaakt.

Het is voor het eerst dat ik de molen van Sint Johannesga heb zien draaien. Een mooi gezicht. Ook al stond er weinig wind, de molen draaide gestaag en je kon het houten mechaniek een beetje horen kraken.

Dit klassieke zeilschip verlaat de haven van Lauwersoog. De zon staat al laag aan de westelijke hemel. Aan de horizon is Schiermonnikoog zichtbaar.

Midden in het veld tussen de dorpen Nieuwehorne, Oldeberkoop en Nijeholtpade ligt de zogenaamde Meulestuw. Het is een bijzonder mooi en gaaf sluiscomplex. Vooral het sierlijke witte sluiswachtershuisje maakt het plaatje compleet.

Op 14 jan 2021 zijn deze foto's gemaakt in de buurt van Oudemirdum. Het had 's nachts stevig gewaaid en gesneeuwd met sneeuwduinen tot gevolg. Het IJsselmeer lag er bevroren bij. In de verte zie je de windturbines die van Lemmer naar Urk zijn opgesteld.

De Nicolaaskerk (12e eeuw) in Hijum staat prominent op een kleine maar indrukwekkend hoge terp. De terp rond de kerk is grotendeels afgegraven waardoor de hoogte des te meer opvalt. Naast de kerk ligt de ijsbaan van het dorp (zie  andere serie). Als de bomen rond de kerk vol in het blad zitten is het vanwege de schaduwen best lastig om de kerk mooi op de foto te krijgen. 

Dit mooie groene Skûtsje kwamen we tegen op de Langweerder Wielen. Waarschijnlijk afgehuurd voor een personeelsreisje o.i.d. want het dek zat lekker vol met enthousiaste mensen. Het was een mooi gezicht om te zien hoe het Skûtje in alle kalmte richting de ondergaande zon voer.

De zogenaamde Museumhaven in Leeuwarden is altijd een genot om naar te kijken. Historische schepen liggen aangemeerd op een plaats waar je een van de meest markante uitzichtpunten van Leeuwarden hebt.  Je kijkt vanaf de Westersingel uit op de Oldehove, het beeldmerk van Leeuwarden, de stadsschouwburg en de koepel van de voormalige Friesland Bank. De historische schepen vormen een indrukwekkend decor.

Het Mandefjild bij Bakkeveen is een prachtig natuurgebied. Heide, bossen en zandverstuivingen wisselen elkaar af. Niet vaak kom je een hagedis tegen. Dit exemplaar zat op een afgebroken en verdorde boomtak heerlijk in de zon op te warmen. De rijk bloeiende heide maakt met zijn paarse kleuren het plaatje compleet. 

De haven van Harlingen ligt er verlaten bij op op deze koude en winderige zondag. De vissersschepen uit Bruinissen en Yerseke liggen er verlaten bij tot het moment dat de bemanning zich weer meldt voor het werk.

De Petruskerk in het dorpje Lichtaard stamt uit de middeleeuwen. Hij staat prominent op een terp die voor het grootste deel afgegraven is. Het afgraven van terpen deed men vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw. De vruchtbare grond werd elders gebruikt als teeltaarde en werd per schip afgevoerd. De foto's zijn van de noordkant van de kerk genomen vanaf de Noardermieddijk in op 1 juni 2020 (De datum in de Exif-info klopt niet).

Wandelen op een zondagmiddag op het Mandefjild bij Bakkeveen een leuke en ontspannende bezigheid. Onderweg deze foto's gemaakt van bloeiende heide. De paarse kleur contrasteert hier mooie met het zachtgele van de zandgrond ter plekke waar een stuk van de heide is afgegraven.

Mooie pastelkleuren krijg je net voor de zonsondergang. Dit schip ligt afgemeerd tegen het riet bij de brug bij Heerenzijl net zuidelijk van Terherne.

Deze twee kalveren staan direct naast een monumentale maar ietwat vervallen Friese stelp boerderij in Lichtaard.

Als je vanaf het westen het dorpje Reitsum binnenrijdt heb je het mooiste uitzicht op het kleine kerkje. Tijdens het maken van deze foto stond de zon laag aan de westelijke hemel zodat de gevels prachtig werden beschenen.

De Grote of Sint-Gertrudiskerk in Workum is wellicht een van de mooiste middeleeuwse kerken in Friesland. Wat een monumentaal en statig gebouw. Deze opnames zijn gemaakt van de achterkant van de kerk. Links een mooi rijtje en bijna pittoreske huisjes. Rondom prachtig geknotte en gesnoeide bomen die, gelukkig voor de foto, nog niet in blad zitten.  De laagstaande zon zet de kerk van deze kant in een prachtig pastelkleurig licht.

Als je over de Wâldwei langs Leeuwarden rijdt zie je in de weilanden een piepklein dorpje liggen. Een boerderij, een paar huisjes en een best wel markante kerk met spitse toren. Dit is Warstiens. Je kunt er alleen komen door via Wergea een binnenweggetje te volgen.

De toren van Eagum staat precies middenin de provincie Friesland. Er is een plaquette te zien naast de toren die dit bevestigt. De witte kleur maakt dat de toren van ver altijd goed te zien is. De kleur is daarnaast reden voor het prachtige contrast met de omgeving. Deze keer aangevuld met de gele kleur van de bermflora.

Het was weer rustig in IJlst op deze dag in het najaar van 2021. De toeristen waren vertrokken en Houtzaagmolen de Rat wacht op een hopelijk koude winter.

Op de zeedijk boven het Friese dorp Hallum staat pontificaal De Tempel van Ids Willemsma. Oorspronkelijk heette het kunstwerk Het Presenteerblad. Het dijkmateriaal is verheven op 12 stalen kolommen van 5 meter hoog. Deze kolommen vertegenwoordigen de 12 nederlandse provincies die door de zeedijken worden beschermd.

In Dronrijp is in de periode oktober-november 2021 een tijdelijke wandelexpositie uitgezet van werken van de lokale kunstschilder Willem van Althuis (1926-2005). We hebben deze wandeling gedaan op een grijze bewolkte dag. Het dorp heeft opmerkelijk veel authentieke gebouwen die zich lenen voor evenzovele fotografische dorpsgezichten. De monumentale kerk vormt het onmiskenbare hoogtepunt. Maar ook het onlangs gerestaureerde houten Groene Kruis gebouwtje is de moeite waard. Let ook op de prachtige gevelsteen rechts in de muur tegenover dit markante gebouwtje. Naast Willem van Althuis kom je nog een paar namen en gedenktekens tegen van prominente Dronrijpsters zoals Eise Eisinga en Lourens Alma-Tadema. 

De sfeerverichting in Dokkum hangt weer an de kades van de gracht. Op dit moment was het windstil weer. Het water in de gracht lag er als een perfecte spiegel bij. 

Waar eens met zweet bij zwoegende arbeid brandgrage veengrond werd afgegraven, schept een bos- en waterlusthof gaven voor allerhande mensen, jong of oud. Kleine huizen in het vreugdewoud mogen moede, voldane zeilers laven. Heerlijk zwerven rondom vredige haven blijft wild beleven, ofschoon steeds vertrouwd. Avondglans verspreidt zich langzaam, neemt bezit van het sprookjesland, dat op zijn luister wacht; bootjes maken hun verwazende rit. De westelijke zon heerst vol milde macht, vereent donker lover en golvend witblauw tot haar rijk van oranje schemerpracht. 

Ochtendnevel rijst uit boerensloten strekt witte grillige vingers uit belust om al zoekend te grijpen   de verijlde zwevende dampen omvatten met zonneglans verblijd het gaarne bezochte dorp Grou strijken vluchtig langs strenge muren waarachter papieren en kunstwerken verhalen van de geschiedenis der beminde Friese grond begeven zich tussen wandelaars krioelend en vol verrassing   tenslotte zijn ze verloren boven het knipogende Pikmeer dalen doelloos kringelend neer vinden  _  langzaam verdwijnend geborgenheid en bemoediging bij zachtzinnige klapperzeilen   die vergane lucht herboren als blanke avonddamp bedekt eindeloze weiden broedt wachtend leven uit.

Op een rood veld buigen twee eikentwijgen met hun vrucht, zijn door schoon najaar gekleurd; daaronder een gentiaan, die zich beurt in zomers zonnig geel: sprekend zwijgen!   Dit vredige schild mag stemmen krijgen, waarin stil klinkend bosverrassen gebeurt: tere bloei wint steeds blijmoedig, schoon zij treurt bij harde regen en 's onweers dreigen.   Het landgoed ademt uit luchtige dreven onder zware kruinen vol geheim verhaal. Paadjes  door struweel willen dwaalzin geven.   Hoogbejaarde woudreuzen, in blad of kaal, zien eerbiedig neer, beschermen klein leven: nietig  -maar onblusbaar!-  brandt hier jeugdtaal.  

Op It Rea Klif is het normaliter een drukte van belang i.v.m. de Elfsteden Fietstocht. In 2020 gooide Corona roet in het het eten. Handhavers terplekke hadden nogal wat intern overleg nodig om het toe te passen beleid te bepalen.

Onderweg van Lichtaard naar Raard kwam ik deze Zwanenmoeder met kroost tegen. De zon stond laag in het westen en waardoor de donsveertjes van de kuikens oplichtte als een stralenkrans.

Onderweg via binnenweggetjes van Akkrum naar Aldeboarn kwam ik deze combinatie tegen. Een mooie ouderwetse boerenwagen beladen met strobalen naast een veld met prachtige bloemen van allerlei soorten en maten.

Het is moeilijk voor te stellen hoe groot en hoog de zeedijken van Nederland zijn. Bij Zwarte Haan maakt de dijk een bocht zodat je beide kanten tegelijkertijd goed kunt zien. Persoonlijk vind ik de met kroos volgegroeide sloot links een mooi contrast hebben met de schittering in de Waddenzee rechts. 

Deze fietsers fietsen buitendijks op de dijk bij Zwarte Haan tijdens een heerlijke zomeravond.   

Bij Zwarte Haan zie je vaak flamingo's op het wad en daarnaast allerlei andere soorten van bijzondere trekvogels. Deze vogels trekken natuurlijk veel bekijks van vogelaars met de meest uiteenlopende soorten foto en filmapparatuur. Omdat ik geen geschikte telelens heb om de flamingo's zelf te fotograferen heb ik me beperkt tot de vogelaars zelf. Ook een leuk onderwerp. De flamingo's zie je als vage roze vlekjes aan de horizon. Verder an de horizon het waddeneiland Ameland met haar markante rood-witte vuurtoren. 

Dit mooie klassieke zeilship vertrekt van de wal van de zogenaamde Zoutpoel, direct naast de Heerenzijlbrug bij Terherne. Het vaart in de richting bvan de ondergaande zon. Lastig om dan nog wat kleurdetail van het schip te laten zien op de foto.

Toerend over de Oudebildtdijk trof ik deze prachtige oude trekker aan de kant van de weg. Te mooi om niet even voor te stoppen.